Zawarte tu informacje pochodzą z sierpnia tego roku i nie sądzę, by w chwili obecnej hotel Blue Moon różnił się w znaczący sposób. Zacznijmy od tego, że mimo udokumentowanych reklamacji zawierających zdjęcia oraz filmy z hotelu Blue Moon biuro podróży Itaka zdecydowało się ponownie wstawić do swej oferty Blue Moon Hotel & Resort. Być może uważają, że nic się nie stało i że wszystko z tym hotelem oraz ich ofertą jest w porządku. Ale czy tak jest?

Hotel Blue Moon: wykończenie

Hotel Blue Moon: bar przy plaży

Hotel Blue Moon: smacznego

Hotel Blue Moon: uwaga, szkło!

Komu mogę polecić hotel Blue Moon w Turcji z oferty biura podróży Itaka? Szczerze powiedziawszy nie polecę go nikomu, a na pewno nie tym, którzy chcieliby w wakacje wypocząć, zrelaksować się i cieszyć z udanego urlopu.

PS. Na dzień dzisiejszy broni jeszcze nie złożyliśmy i nie uważamy procedury reklamacyjnej za zamkniętą.

Tyle słowem wstępu, gdyż sama nazwa nie jest aż tak istotna. Jest na naszym polskim rynku kilka aplikacji sklepów internetowych, których nazwa brzmi jakby powstała w stanie niepełnej świadomości. Przykładów podawać nie będę, aż tak cyniczny nie jestem. Wracając do tematu Gekosale, system już 2 lata temu był reklamowany jako przełom w polskim ecommerce. Co więcej, jeden z autorów oprogramowania publicznie oświadczał, iż nie pozwoli swojemu „zespołowi” kończyć Gekosale przez kolejny rok. No i co w przeciągu dwóch kolejnych lat się stało? Otóż sam system Gekosale został wprowadzony z wersji testowej w stabilną, ale wciąż brakuje w nim wielu funkcjonalności. Ponadto w kwestii stabilności Gekosale jest wiele do zarzucenia. Usability wciąż kuleje, by nie powiedzieć, że go brak, SEO w zasadzie nie istnieje. Co więc pozytywnego w przeciągu ostatnich dwóch lat się wydarzyło w temacie Gekosale?

Otóż projekt dość poważnie ruszył z kopyta, w porównaniu do stanu sprzed lat dwóch. To, co jest najważniejsze to fakt, że po zainstalowaniu Gekosale można rozpocząć sprzedaż, gdyż sam Gekosale zawiera wszystkie niezbędne moduły do rozpoczęcia prowadzenia sklepu internetowego. Jedną z ważniejszych funkcjonalności jest multistore, czyli możliwość uruchomienia wielu sklepów na jednej instalacji. Na czym dokładnie to polega? Dla przykładu posłużmy się trzema domenami i jedną firmą, która te sklepy ma prowadzić. Gekosale umożliwia skonfigurowanie tych trzech sklepów z identycznym asortymentem, ale różnymi cenami. Dodatkowo dzięki możliwościom Gekosale każdy ze sklepów będzie wyglądał inaczej i będzie widniał pod innym adresem. To jeden z atutów Gekosale, ale nie jedyny.

Ciekawą funkcją Gekosale są dodatkowe moduły, które całkowicie za darmo można zainstalować w sklepie prosto z panelu administracyjnego. Oczywiście zakładam, że twórcy oprogramowania Gekosale będą chcieli zarobić na swoim dziele, między innymi poprzez rozbudowane moduły dające ponadprzeciętne możliwości sklepów opartych na Gekosale. Dlatego też nie należy się nastawiać, że wszystko w tym systemie będzie całkowicie bezpłatne. Jednak czy Gekosale pójdzie w stronę komercji zmuszając użytkowników oprogramowania do korzystania z płatnych rozwiązań, czy może postawi na rozwój systemu poprzez popularyzację, a w efekcie na wolniejsze, ale znacznie ciekawsze i większe korzyści wynikające z zainteresowania zwolenników alternatywnych rozwiązań, takich jak PrestaShop, Magento, KQS czy oscGold?

Dyskusja związana z artykułem „Gekosale” znajduje się na forum pod adresem:
http://www.forum.cin.org.pl/index.php?topic=29.0

Tym razem wybór padł na DrayTek Vigor 2920n. Moim wcześniejszym routerem był produkt marki Linksys. Uznaje się bowiem w Polsce, że najlepsze routery to właśnie sprzęt opatrzony logiem Linksys. Też tak mi się wydawało do czasu zakupienia pierwszego routera Linksys, a dokładnie modelu WRT160N. Po niecałych dwóch latach użerania się nastąpiła decyzja o zmianie na niezawodny model Linksys WRT54GL. Co prawda ten już się nie zawieszał jak ten wcześniejszy, tandetny router Linksys WRT160N, ale przy bardzo wielu jednoczesnych połączeniach potrafił zamulać. Tak więc z Linksys postanowiłem migrować na cokolwiek innego, padło na polecane mi routery DrayTek. Rozważałem model DrayTek Vigor 2130n wyposażony w 1 port WAN oraz port USB mogący służyć jako łącze zapasowe. Wybrałem jednak wyższy model DrayTek Vigor 2920n z dwoma portami WAN i portem USB. Jest u mnie dopiero dobę, więc trudno powiedzieć coś konkretnego, jednak widać zmianę na plus. Otóż według znalezionych przeze mnie testów Linksys WRT54GL potrafi bezproblemowo obsłużyć 48 sesji, DrayTek Vigor 2130n radzi sobie z 16 tysiącami połączeń, zaś DrayTek Vigor 2920n aż 32 tysiącami. Ile w tym prawdy? Trudno powiedzieć, gdyż sam takich testów nie przeprowadziłem, ale różnica jest zauważalna gołym okiem.

Ciekawe jest jednak, że dwa dni temu testowałem model DrayTek Vigor 2910n czyli wersję poprzedzającą router DrayTek Vigor 2920n i osiągałem trochę lepsze wyniki, poza tym w panelu routera podawane były prawidłowo ilości jednoczesnych sesji, a w modelu DrayTek Vigor 2920n są to wartości mocno zawyżone. Na przykład dla aplikacji działającej na 100 wątkach router DrayTek Vigor 2920n pokazuje aż 10 tysięcy sesji, podczas gdy DrayTek Vigor 2910n pokazywał ich około 100 czyli dokładnie tyle ile faktycznie było uruchomionych w programie wątków. Wolałbym, aby w panelu do zarządzania routerem pojawiały się prawdziwe informacje na temat ilości jednoczesnych połączeń czy aktualnego transferu. Wykonałem nawet downgrade firmware routera DrayTek Vigor 2920n by sprawdzić czy ten zabieg coś zmieni, ale zakończyło się niepowodzeniem. W chwili obecnej wrzucony jest z powrotem najnowszy firmware. Bardzo ciekawią mnie możliwości modelu DrayTek Vigor 2920n, które niesie za sobą dual WAN. Być może uda mi się niebawem je sprawdzić i wtedy dorzucę dodatkowy artykuł.

Jeszcze na koniec należy wspomnieć, że skok jakościowy pomiędzy Linksys WRT160N czy Linksys WRT54GL i DrayTek Vigor 2920n jest całkowicie uzasadniony różnicą w cenie. Niezawodny do zastosowań domowych Linksys WRT54GL kosztuje około 4 razy mniej niż DrayTek Vigor 2920n. O modelu Linksys WRT160N lepiej w ogóle nie wspominać, bo to porażka na całej linii i nikomu nie życzę, by przyszedł mu do głowy zakup routera tego typu, ale to temat na oddzielny artykuł. Wracając do cen i możliwości to trzeba wziąć pod uwagę, że mało komu potrzebny jest taki sprzęt jak DrayTek Vigor 2920n. Przy jednym porcie WAN naprawdę warto zwrócić uwagę na DrayTek Vigor 2130n, który jest tańszy od modelu DrayTek Vigor 2920n o około 200 PLN, co jednak wciąż stanowi trzykrotną cenę popularnego Linksys WRT54GL. Ja już jednak mam swoje doświadczenia z routerami Linksys i wiem tyle, że do produktów tej marki wracać nie zamierzam.

Dyskusja związana z artykułem „DrayTek Vigor 2920n” znajduje się na forum pod adresem:
http://www.forum.cin.org.pl/index.php?topic=26.0

Dodając wpisy zastosowałem identyczny tytuł, aby sprawdzić w jakiej kolejności pojawią się w wyszukiwarce. Poza tym najłatwiej było w ten sposób sprawdzić czy efektem będzie filtr. Ponadto hasło to nie należało do najtrudniejszych. Dużo łatwiej jest na przykład sprawdzić hasło, powiedzmy, membrany osmotyczne niż filtry do wody. Jak już wspomniałem, zostało dodanych nieco ponad 20 wpisów. Podstrony w katalogach wylądowały dość wysoko, nie będę podawać dokładnych pozycji. Efektem ubocznym jest filtr strony katalogowanej na dane hasło. Wystarczyło więc około 20 katalogów stron by otrzymać filtr.

Pozostają więc dwie możliwości. Albo samo katalogowanie w odpowiednio wyselekcjonowanych, silnych katalogach stron daje spore możliwości promocji, albo też jedynym skutkiem może być skutek uboczny czyli filtr. Pewne jest jednak, że nawet dwadzieścia wpisów z tym samym hasłem potrafi stworzyć niemały problem w postaci braku wyświetlania się pod pożądaną frazą w wyszukiwarce.

Dyskusja związana z artykułem „Katalogi wciąż skuteczne?” znajduje się na naszym forum:
http://www.forum.cin.org.pl/index.php?topic=25.0

Badane własności fizykochemiczne wody to najczęściej: przewodność elektryczna, twardość ogólna, barwa, mętność, odczyn pH, zawartość żelaza, manganu, azotanów, azotynów, związków amoniaku, a także siarczków i chlorków. Metody laboratoryjne fizykochemicznego badania wody opierają się na analizie instrumentalnej: reakcjach barwnych z odczynnikami, spektroskopii itd. Bakteriologiczna analiza wody obejmuje wykrywanie takich drobnoustrojów jak bakterie grupy coli, escherichia coli, paciorkowce kałowe itp.

Zajmując się wodą wodociągową zadowalające rezultaty daje badanie wody pod kątem fizykochemicznym. W przypadku własnych ujęć rekomendowane jest pełne badanie wody. Oba badania wody dają pełny obraz jakości wody i są punktem wyjścia przy doborze odpowiedniej aparatury uzdatniającej wodę u klienta końcowego. Na podstawie samego fizykochemicznego badania wody można określić prawdopodobieństwo występowania w badanej wodzie szkodliwych mikroorganizmów. Obecność dużej (wykraczającej poza normy) ilości związków takich jak azot amonowy, azotany, azotyny może wskazywać na istnienie bakterii. Powyższe związki powstają jako produkty metabolizmu organizmów żywych i są ważnymi wskazówkami dla laboranta.

Następnym krokiem po stwierdzeniu obecności w wodzie związków azotowo-amonowych powinna być pełna bakteriologiczna analiza wody. Tak przeprowadzone badanie wody daje gwarancję rzetelnego doboru aparatury uzdatniającej wodę i jej niezawodnego działania przez wiele lat.

Dyskusja związana z artykułem „Badanie wody” znajduje się na forum pod adresem:
http://www.forum.cin.org.pl/index.php?topic=24.0

Filtry mechaniczne pozwalają na uzdatnianie wody pod względem mętności. Mechaniczne filtry do wody stanowią również ochronę urządzeń podłączonych do instalacji przed uszkodzeniem mechanicznym w wyniku dostania się do nich piasku, cząstek korozji lub innych większych zawiesin. Odżelaziacze i odmanganiacze pozwalają na usunięcie występujących prawie zawsze w wodzie głębinowej związków żelaza i manganu. W znaczącym stopniu redukowana jest również mętność i barwa. Bakteriobójcze lampy UV stanowią barierę dla mikroorganizmów występujących szczególnie często w wodach płytkich. Nieco rzadziej stosuje się zmiękczacze, gdyż przeważnie nie są one wymagane ze względu na prawne wymagania jakości wody. Zmiękczacze wody stosuje się bardziej w celu ochrony instalacji i podłączonych do niej urządzeń przed powstawaniem kamienia. Zapewniana przez zmiękczacze miękka woda nie wysusza również skóry i pozwala na oszczędność środków myjących i piorących.

Dyskusja związana z artykułem „Uzdatnianie wody” znajduje się na forum pod adresem:
http://www.forum.cin.org.pl/index.php?topic=23.0

Niektóre artykuły takie jak „aparaty ortodontyczne” cieszą się tak dużą popularnością, iż przeglądanie lub też czytanie wszystkich komentarzy w obecnej formie jest mało przyjazne dla użytkowników. Dlatego też powstało forum dyskusyjne, które powinno pozwolić na szybkie i przyjemne dzielenie się uwagami. Będziemy wdzięczni za wszelkie sugestie oraz propozycje dotyczące zarówno forum jak i całego serwisu internetowego.

Adres naszego forum dyskusyjnego: www.forum.cin.org.pl

Dyskusja związana z artykułem znajduje się na naszym forum pod adresem:
http://www.forum.cin.org.pl/index.php?topic=22.0

W czasie napełniania przeponowego zbiornika hydroforowego ciśnienie pompowanej wody powoduje uciskanie membrany i sprężanie poduszki powietrznej. Po uzyskaniu, ustawionego na sterowniku pompy, ciśnienia maksymalnego następuje przerwanie dopływu wody. Powietrze oddzielone przeponą charakteryzuje się wtedy maksymalnym ciśnieniem przy minimalnej zajmowanej objętości. Przed powrotem wody do studni zabezpiecza zawór zwrotny montowany przed zbiornikiem hydroforowym.

W momencie odkręcenie punktu czerpalnego membrana pod naciskiem sprężonego powietrza wypycha znajdującą się w zbiorniku hydroforowym wodę i zapewnia jej odpowiednie ciśnienie.

W miarę zużycia wody, następuje rozprężenie powietrza, membrana nadje mniejsze ciśnienie wodzie. Po spadku ciśnienia do ustawionego na sterowniku pompy ciśnienia minimalnego, następuje załączeni pompy. Woda z pompy tłoczona jest pod ciśnieniem do przeponowego zbiornika hydroforowego, aż do osiągnięcia ciśnienia maksymalnego itd. Przeponowe zbiorniki hydroforowe działają więc cyklicznie.

Dyskusja związana z artykułem „Zbiorniki hydroforowe” znajduje się na forum pod adresem:
http://www.forum.cin.org.pl/index.php?topic=21.0

Niepotrzebnie niektóre elementy sklepu są wstawione w postaci linków. Ponadto trochę inne linki są generowane w kanałach RSS, a trochę inne występują na stronach sklepu. To są niedociągnięcia, które powinny zostać usunięte w nowych wydaniach aplikacji PrestaShop.

Za poważne wady można uznać brak dostosowania do polskich realiów. Podczas rejestracji nie ma miejsca na wpisanie numeru NIP czy REGON. Ponadto istnieją problemy z określeniem przesyłek i płatności. Nie da się w obecnej wersji określić różnych stawek dla przesyłki za pomocą Poczty Polskiej za w trybie zwykłym i za pobraniem. Jednak wszystko to dałoby się przeboleć gdyby nie jednak ogromna wada aplikacji PrestaShop. Otóż żeby złożyć zamówienie trzeba się zarejestrować. Jest to rozwiązanie archaiczne i wszelkie modyfikacje systemów sprzedaży online idą w stronę ułatwienia transakcji. Tutaj, jak widać, o tym zupełnie zapomniano i żeby zrealizować transakcję trzeba się zarejestrować. Na oficjalnym forum PrestaShop zapewniano, iż problem ten zostanie rozwiązany w przyszłości. Gdzieniegdzie pojawiała się informacja, iż właśnie finalna wersja PrestaShop 1.1 ma posiadać taką funkcjonalność, jednak czy tak będzie to czas pokaże. Widziałem jednak jeden francuski sklep zrobiony na PrestaShop, który nie wymagał rejestracji. Widocznie aplikacja została specjalnie zmodyfikowana pod konkretne zamówienie. Swoją drogą to ten sklep zupełnie nie przypomina zwykłego PrestaShop.

Na razie radziłbym wszystkim wstrzymać się z wdrażaniem swojego sklepu internetowego na PrestaShop. Trzeba jeszcze trochę poczekać by przekonać się czy ten projekt ma przyszłość i czy nadaje się do prowadzenia sprzedaży online w polskich warunkach. Na całe szczęście został już stworzony moduł płatności online platnosci.pl, który działa, dzięki czemu można przyjmować wpłaty za pomocą tego popularnego rozwiązania. Dodam jeszcze jedynie, iż niestety standardowa grafika w PrestaShop jest brzydka, a dostępne darmowe skórki jej nie ustępują w swej brzydocie. Niech więc nikt nie spodziewa się zupełnie za darmo postawi sobie sklep internetowy na PrestaShop, który będzie ładny, funkcjonalny i będzie zarabiał duże pieniądze. I tym optymistycznym akcentem kończę moją publikację…
…a wszelkie komentarze są oczywiście mile widziane.

Od razu zaznaczam, że tak samo jak Magento oprogramowanie PrestaShop nie jest żadnym klonem OsCommerce i stanowi zupełnie nowy projekt. Jest on rozwijany przez francuskich programistów, co niestety przekłada się na dość kiepski support dla polskich użytkowników. Nie chciałbym porównywać PrestaShop z Magento, gdyż chyba jedyne ich podobieństwo polega na tym, iż oba sklepy internetowe są darmowe i tworzone poza granicami naszego kraju. Jako wspólną cechę można uznać jeszcze możliwość instalacji dodatkowych modułów, co stanowi niewątpliwy atut tych aplikacji. Jednak poprzez fakt korzystania z obu tych rozwiązań ciężko będzie mi uniknąć porównań.

PrestaShop jest dużo lżejszym systemem sprzedaży online. Rozpakowane archiwum zajmuje 4 razy mniej niż Magento, a baza po dodaniu takich samych produktów i kategorii wynosi 3MB, w Magento zaś około 30MB, co jest po prostu niebywałe. Nie będę się teraz rozwodzić nad rozmiarem bazy danych MySQL systemu Magento, gdyż to temat na osobny artykuł. W sklepie internetowym z filtrami do wody opartym na PrestaShop* nie wygląda to źle, gdyż można uznać, iż baza o takiej pojemności to nie jest powód do zmartwień. Należy też zaznaczyć, iż testuję PrestaShop 1.1 beta 4, czyli wersję nie do końca stabilną i mogącą zawierać pewne błędy. Faktem jest, iż udało mi się natknąć na kilka błędów, jednak dość mało istotnych, jak brak możliwości usunięcia osoby kontaktowej związanej z producentem jakiegoś produktu. Te dane są widoczne i tak jedynie w panelu administracyjnym PrestaShop, więc tragedii nie ma.

Sam sklep działa dość sprawnie i szybko, jednak tłumaczenie w języku polskim dostępne na oficjalnej stronie projektu PrestaShop to totalne nieporozumienie. Sam panel administracyjny i tak trzeba przetłumaczyć samemu, jednak patrząc na błędy w tłumaczeniu sklepu od strony użytkownika wypadałoby całość tłumaczenia zrobić od początku. W oficjalnym tłumaczeniu zamiast „z VAT” lub „brutto” jest wpisane „plus VAT”, przez co w sklepie internetowym użytkownik widzi cenę brutto i do tego napis „plus VAT”, z czego wynika, iż to cena netto. Nie wiem kto robił tłumaczenie sklepu PrestaShop, ale zapewne ma poważne problemy z językiem angielskim. Dodatkowo w tłumaczeniu spotkamy takie kwiatki jak „rzaden” czy inne rażące błędy ortograficzne. Tak więc zanim, drogi czytelniku, skorzystasz z dostępnego tłumaczenia sklepu PrestaShop zastanów się dwa razy czy nie narobisz sobie wstydu. Na całe szczęście każdy administrator sklepu opartego na oprogramowaniu PrestaShop może sam dokonać tłumaczenia dzięki specjalnemu narzędziu dostępnemu w panelu administracyjnym. Szczerze polecam z niego skorzystać.

*Silnik podanego w przykładzie sklepu internetowego został zmieniony.

Zapraszam do dalszej części artykułu na temat PrestaShop.